இன்னும் அணைக்கமுடியாமல் எரியும் நெருப்பு

1.6.13



அன்றைப்பொழுது இப்போது நினைத்தாலும் அந்தநினைவுகளுக்குள் புத்தகங்கள் எரிந்த சாம்பல் மணம்தான் விசிறி அடிக்கின்றது. முழுத்தேசிய இனமும் விக்கித்துநின்ற அந்தநாளில், எரிந்து முடிந்து கரும்புகை பரவியபடி கிடந்த யாழ் நூலகத்தின் காட்சி சிங்களபேரினவாதம் எமது இனத்துக்கு எதிராக இடையறாது நடாத்திவரும் அழிப்புகளுக்கு ஒருபெரும் சாட்சியாகும் நூலகம் என்பது வெறுமனே ஒரு கட்டிடம் என்பது அல்ல. ஒரு மக்கள்கூட்டத்தின் பாரம்பரியம், அறிவுதேடல், வாழ்வுமுறை எல்லாம் அந்த நூலகங்களின் கட்டிடங்களுக்குள் உயிரோட்டத்துடன் எப்போதும் அசைந்துகொண்டு
இருக்கும். ஒரு சமூகத்தை ஒவ்வொரு தளத்தில் இருந்தும் அடுத்த தளத்துக்கு உந்தித்தள்ளும் வலிமைமிக்கவை இந்த வாசிகசாலைகள்.
மனிதனின் கண்டுபிடிப்புகளில் 'மொழி' என்பது எத்தனை அற்புதமானதோ, அதைப்போலவே மனிதன்
அமைத்த அல்லது கட்டியஎல்லா கட்டடங்களைவிடவும் நூலகங்களே உயர்வானவை. எந்தஒரு பிரதியுபகாரமும் கருதாது அறிவையும் ஆற்றளையும் அள்ளிவழங்கும் தாய் அன்புக்கு ஈடானவை நூலகங்கள்.
வெறுமனே ஒரு மாவட்ட அபிவிருத்திசபை தேர்தலின் வன்முறை என்ற குற்றச்செயலுக்குள் இந்த நூலக எரிப்பை நோக்கமுடியாது. தமிழ்மொழி பேசும்மக்கள் அனைவரதும் சுயமாக சிந்திக்கும் உரிமைமீதும், அறிவை தேடும் மானுட இயல்பு மீதும் எறியப்பட்ட கொள்ளி என்றே நோக்கவேண்டும். ஆற்றல் உள்ள இனமாக மாறுவதற்கான வாய்ப்புகளை இல்லாது செய்துவிட்டால் தொடர்ந்து அடிமைகளாக வைத்திருக்கலாம் என்ற முடிவுகளோடுதான் ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் அறிவின் ஊற்றுக்கண்களை அடைப்பார்கள்.
இந்த முடிவோடுதான் சிங்களமும் தனது அமைச்சர்களையும் படை வெறி நாய்களையும் அனுப்பி மிகநுனுக்கமான
திட்டமிடலுடன் ஒரு தேர்தல்பொழுதில் எங்களின் தேசியசொத்தை எரித்தழித்தார்கள்.   அந்தநாளின் மக்கள் உணர்வுகள் இன்னும் அலைகளாக மனமெங்கும் பரவிக்கிடக்கின்றது.
காலகாலமாக குடிஇருந்தவீடு எரிந்து தணலாக கிடப்பதுபொல எட்டத்தில் இருந்தே மக்கள் பார்த்துக் கலங்கினர். தொண்டைக்குள் வார்த்தைகள் சிக்குப்பட்டு வெளிபடமுடியாமல் ஏதும்கூறத் தோன்றாமல் மௌனமாக ஒரு அறிவுக்கோயிலின் சாம்பல் கலந்துவந்த காற்றை சுவாச்சித்தபடி நின்றனர். இலங்கைத்தீவில் இரண்டு இனங்களும் சேர்ந்துவாழவே இனிமுடியாது என்று தமிழீழ தேசிய இனம் முடிவெடுத்த தருணங்களில் யாழ்நூலகம் எரிக்கப்பட்ட அந்தநாளும் ஒன்று.
இன்று அந்த இடத்தில் புதியநூலகம் அதைவிட அழகாக கட்டப்பட்டு இருக்கலாம். அதைவிட நவீனவசதியுடன் அது இயங்கலாம். ஆனால் அன்று அந்த மே31ம் நாள் 1981ம் ஆண்டில் எங்கள் மூளைக்குள் சொருகப்பட்ட தீக்கொள்ளி இன்னும் சுட்டுக்கொண்டுதான் இருக்கிறது. அடுத்த தலைமுறைக்கு சிங்கள பேரினவாதிகள் செய்த இந்த காட்டுமிராண்டித்தனம் தெரிந்துவிடக் கூடாது என்பதில் மிகவும் கவனத்துடன் எரிப்பின் எச்சங்கள் எதுவும் இல்லாமல் துடைத்தெறிந்துவிட்டு புதிதாக கட்டிஎழுப்பி உள்ளார்கள்.
சுவர்களில் படிந்திருந்த கரியசாம்பலையும், எரியாமல் எஞ்சிக்கிடந்த கூரையையும், தீ தின்று துப்பிய புத்தக பக்கங்களையும், ஓலைச் சுவடிகளையும் அகற்றிவிட்டு புதியதாக கட்டடம் கட்டி அதற்கு வர்ணமும்பூசி எல்லாவற்றையும் மறைக்கலாம். ஆனால் ஒரு இனத்தின் நெஞ்சில் நெருப்பு சுட்ட அந்த வடு மாறாது. யாழ் நூலகஎரிப்பு என்பது ஒரு ஆயுதப்படை வன்முறை என்பதற்கு அப்பால் அதுதான் சிங்களத்தின் மனோபாவத்தின் அடையாளம். ஒரு தேசத்துக்குள்ளேயே அவர்கள் பெரும்பான்மை யாகவும் நாங்கள் சிறுபான்மையாகவும் வாழும்வரை அந்த மனோபாவம் மாறவேமாறாது.
இந்த இடத்தில் இன்னொன்றையும் குறிப்பிட்டாக வேண்டும். எங்களின் தேசிய அறிவுச் சொத்தான நூலகத்தை எரித்தபொழுதில் எங்கும் கோபமும் சீற்றமுமே தமிழ்மனமெங்கும் நிறைந்திருந்தது. அதற்கு முன்னரே எழுந்துவிட்ட தமிழீழ விடுதலைப்போராட்டத்தை வீசி எழச்செய்ததில் நூலகஎரிப்பும் ஒன்றுதான். பின்வந்த
காலத்தில் விடுதலைப்போராட்டம் விடுதலைப் புலிகளின் வளர்ச்சியுடன் சிங்கள படைகளுக்கு சமனான பலத்துடன் எழுந்துநின்றது. விடுதலைப்புலிகளால் சிங்கள தேசத்தின் எந்தமூலையிலும் தாக்குதல் நடாத்தக்கூடிய வலு இருந்தது. ஆனாலும் எந்தஒரு சிங்களநூலகத்தின் மீதும் வான்குண்டை வீசியும், உயிரம்பை ஏவியும்
தீ மூட்டியும் பழிவாங்காமல் போராடிக்காட்டிய எங்கள் தேசப்புதல்வர்களின் அறம் விண்ணளவு உணர்ந்தது. அந்த அறம்தான் என்றாவது நின்று கொல்லும் சிங்களத்தை.


ச.ச.முத்து

0 கருத்துக்கள் :